وجود انسان به گونه‏ اى ضعيف و ناقص آفريده شده است;به ‏گونه‏ اى است كه بايد خود، ابعاد هستى خود را شكل دهد و به‏ كمك قدرت انديشه و اراده خويش استعدادهاى مختلفش راشكوفا سازد و به كمال لايق خود برسد. بخشى از استعدادها وابعاد وجود انسان همانا خلقياتى است كه بايد انسان كسب كند.اخلاق، استعدادى است كه در وجود انسان نهفته است و براى‏آنكه انسان به كمال لايق خود برسد بايد اين جنبه از وجودش رانيز شكوفا سازد و اين نوع كمال به‏ واسطه يك سيستم اخلاقى ‏ميسور است.