رذیلت اخلاقی دروغ؛ آفت اعتماد عمومی
وقتی ارزشهای انسانی و بشری، از جمله اخلاق، صداقت و راستگویی نادیده گرفته شد، و اعتماد عمومی و اعتماد در میان تک‌تک افراد جامعه از میان رفت و شهروندان بقاء خود را در دروغگویی دیدند، سرمایه اجتماعی از بین می‌رود
واژه و فرهنگ اعتماد عمومی و وجود آن در هر جامعه‌ای به عنوان یک هنجار و سرمایه انسانی، بی‌شک یکی از اصلی‌ترین و اساسی‌ترین فاکتورها در زیست جمعی و تضمین کننده قوام زندگی سالم، اخلاقی و بدون دغدغه بشر در عرصه‌های مختلف روابط اجتماعی، خانوادگی، اقتصادی، فرهنگی و حتی سیاسی و استمرار آن است.
واقعیت‌های زندگی بشر و تجربه‌های عملی و تاریخی نشان می‌دهد، هرگاه در جامعه‌ای رفتارهای اخلاقی و روابط اجتماعی و خانوادگی صادقانه، بی‌ریا و به دور از تزویر و نیرنگ و دروغ، به عنوان یک قرارداد اجتماعی و به صورت یک قانون نانوشته و اصل پذیرفته شده، ساری و جاری بوده، آحاد مردم آن جامعه در نهایت امنیت، صلح، آسایش و خوشبختی به حیات خود ادامه داده‌اند.
تقدیم به همه آنانی که در راه اعتلای اخلاق این دغدغه همیشگی همه رسولان الهی قدم بر می دارند فراموش نکنیم که امروزه بیش از هر زمانی به اخلاق به عنوان یک نیاز فطری و ضرورت اجتماعی نیازمندیم. اقوام روزگار به اخلاق زنده اند قومی که بود فاقد اخلاق مردنی است.