یکی از اهداف نظام اخلاقی اسلام و نظام های منبعث از آن پیوند اخلاق و سیاست  است  چرا که اخلاق از نظر اسلام از دل دین رشد یافته و از آنجایی که بین دین و سیاست نیز جدایی وجود ندارد، لذا بین اخلاق و سیاست نیز رابطه ای دوسویه برقرار است.  در نگاه  امام خمینی (ره) به عنوان تأثیر گذار ترین چهره دینی و سیاسی  قرن حاضر  در عرصه سیاست هیچگاه هدف، وسیله را توجیه نمی کند.

از نگاه حضرت امام خمینی(ره) از آنجایی که هدف از بعثت حضرت رسول(ص) تکمیل مکارم اخلاقی عنوان شده است لذا هر گونه کنش بشری نیز، می بایست در راستای تکمیل مکارم اخلاقی شکل بگیرد و بر این اساس سیاست نیز نباید دغدغه ای جز سعادت بشر داشته باشد؛ چرا که سیاست غیر اخلاقی در تضاد با  رسالت پیامبر عظیم الشأن اسلام قرار می گیرد.

هدف اصلی این پژوهش بررسی نسبت و تعامل بین اخلاق و سیاست در اندیشه و عمل امام خمینی (ره) می باشد که به روش توصیفی و کتابخانه ای به انجام رسیده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که بین اخلاق و سیاست از نگاه امام(ره) ارتباط وثیقی وجود دارد و اخلاق و سیاست هر دو معطوف به تأمین سعادت انسانی بوده و در نتیجه قانونمندی یکسانی بر آنها حاکم است چرا که اخلاق و سیاست هر دو از افعال اختیاری انسانها است و اخلاق بازتاب شعور اجتماعی انسان در جامعه تلقی می شود و از نگاه امام خمینی (ره) آموزه هایی چون صداقت و راستی، نوع دوستی و عدالت، در همه جوامع، فضیلت اخلاقی قلمداد می شوند و قابل ستایش و تمجیدند و لذا سیاست نیز نباید دغدغه ای جز فضیلت و سعادت آدمی را داشته باشد.

آنچه در آثار اخلاقی امام خمینی(ره) نظیر شرح چهل حدیث، شرح حدیث جنود عقل و جهل، جهاد اکبر و مبارزه با نفس، کشف اسرار و آداب الصلاه  قابل استنتاج است این است که مبانی و مفروضات واحدی بین اخلاق و سیاست وجود دارد و موجب شده است این دو واژه هم هدف و هم راستا باشند.